|
Vrijdag:
Zoals in de elf voorafgaande jaren was het beginpunt van de
MMVG rally van dit jaar weer
bij het chalet van de St. Pietersberg. Op enkele nieuwelingen na bestond de
deelnemerslijst uit "oudgedienden", die vele van de vorige edities van de rit
hadden meegemaakt. Dus een weerzien met oude bekenden.
Na de verplichte koffie met vlaai vertrokken we onder een verlegen zonnetje uit
Maastricht. Tot de eerste stop vlak achter Monschau was het
voor de
meesten weer even wennen aan het rijden in een groep en aan de
wegen, welke laatsten duidelijk verschillen van de standaard wegen in Nederland.
Daarna was het genieten van de natuur, de omgeving en de bochten. Stuurmanskunst
vereist!
Via een tweetal tussenstops konden we vele uren later ons kwartier opslaan bij
Hotel Hüllen in Barweiler. Er volgde een gezellige avond.
Zaterdag:
Na het ontbijt werd er op tijd vertrokken. We waren meer dan klaar voor "Tausendundeins
Kurven" in de Eifel, de Westerwald, het Rheingebied en uiteindelijk de
Moezel.
Ik realiseer mij nu pas: dat moet voor de jongens uit het Westen van het land
toch balen zijn, dat dat ze dit gebied niet zo makkelijk kunnen bereiken als wij
zuiderlingen. Er werden natuurlijk de nodige stops ingelast, waarin iedereen kon
vertellen wat hij in de periode na de laatste stop had meegemaakt. In Bad
Breisig staken we de eerste keer via het veer de Rijn over, om in het
Westerwaldgebied terecht te komen. Een streek, die ook bekend is voor zijn
keramiek, maar voor wat mij betreft ook voor het kunnen maken van uitstekende
motortoertochten.
In Boppard staken we voor de tweede keer de Rijn via het veer over. Nu was het
nog maar even tot het hotel "Krähennest" in Löf. Een plaatsje gelegen aan de
Moezel.
Op een paar onnozele druppeltjes na, hadden we het tijdens de rit droog gehouden.
Volgens het weerbericht zou deze zaterdag de slechtste dag qua weer zijn. Dat
beloofde iets voor morgen....
Zondag:
Alweer de laatste dag. "Time flies when you are having fun". Bij vertrek was er
al zon. Alleen had het in de nacht geregend. Tussen de bomen en bossen zou het
uitkijken zijn voor nattigheid en viezigheid van afgevallen bloesem. Via een
kleine uitstap naar de oostkant van de Moezel, gingen we weer langzaam
noordwestwaarts naar de Eifel. De nattigheid tussen de bomen was reeds lang
opgedroogd toen we rond noen op de eindbestemming in Ahrbrück arriveerden. Vele
hadden nog een lange thuisreis voor de boeg. We namen afscheid van degene die
rechtstreeks naar huis reden. Met een relatief grote groep reden we gezamelijk
via secundaire weg terug naar Maastricht.
Mijn eerbied voor mensen, die een lichamelijke handicap hebben of hebben
gekregen, desondanks toch "hun ding doen" en niet achter de geraniums blijven
zitten, is alleen maar gegroeid....
De officiële rit is gereden. Er is een gdb bestandje voor de GPS toegevoegd.
|
